سياست خارجي دولت رجایی در خصوص جنگ ايران و عراق 2
سياست خارجي دولت رجایی در خصوص جنگ ايران و عراق 2
برقراري رابطه با كشورها و سازمان هاي بين المللي بر اساس مواضع آن ها در مورد جنگ عراق با ايران:
موضع گيري و سياست دولت رجايي در مورد هر كدام از كشورهاي جهان، خاص و متناسب با مواضع آن كشور در قبال نظام جمهوري اسلامي ايران و جنگ تحميلي بود. اين نوع برخورد صريح و جدي حتي در مورد كشورهاي اسلامي نيز صدق مي كرد. مثلاً چون كشورهاي سوريه و ليبي تجاوز عراق به قلمروي جمهوري اسلامي ايران را محكوم كردند، اين موضع گيري موجب توسعه ي رابطه با آن كشورها گرديد.
همچنين شهيد رجايي، پس از سفر به الجزاير، زماني كه متوجه شد مقامات آن كشور به صراحت تجاوز عراق به خاك ايران را محكوم نمي كنند و به او توصيه مي كنند كه آتش بس را بپذيرد، صراحتاً به آن ها گفت: «انتظار داريم از حق دفاع كنيد.» او همچنين زماني كه با موضع گيري خصمانه ي كشورهاي اردن و مراكش عليه ايران مواجه شد، بدون تعلل مسئله را در هيئت دولت مطرح كرد و هيئت دولت نيز به اتفاق آرا، قطع رابطه ي سياسي با آن كشورها را تصويب كرد.
واكنش دولت رجايي به تلاش هاي بين المللي براي آتش بس و مذاكرات صلح:
پس از آغاز و تداوم جنگ ميان ايران و عراق، تلاش هايي براي پايان دادن به آن در قالب هيئت هاي حسن نيت براي صلح انجام شد. عراق با مشاهده ي مقاومت غير منتظره ي ايران در جبهه هاي جنگ و بيشتر براي بهره برداري سياسي و تبليغاتي، در پنجم مهر 1359 اعلام كرد كه از هر نوع پيشنهاد و ميانجي گري براي تحقق آن استقبال ميكند، اما نكته ي مهم اين بود كه 2 كشور ايران و عراق براي پذيرش صلح در شرايط يكساني نبودند.
عراق تجاوزگر بود و بخش هايي از قلمروي ايران را اشغال كرده بود و در درون خاك ايران بود و بدون باگشت به مرزهاي قبل از جنگ، خواستار صلح يا آتش بس بود. بنابراين حداقل شرط ايران براي پذيرش صلح يا آتش بس بازگشت به مرزهاي بين المللي بود.
سلام دوستان عزیز