روابط ایران و اسرائیل 4 (مواضع اسرائيل پس از ماجراي (ايران ـ كنترا) )

روابط ایران و اسرائیل 4 (مواضع اسرائيل پس از ماجراي (ايران ـ كنترا) )

مواضع اسرائيل پس از ماجراي ((ايران ـ كنترا)) :

براي سياست گذاران اسرائيل از سال 1982 روشن شد كه حمايت از ايران براي ممانعت از تبديل شدن عراق به يك ابرقدرت منطقه اي ديگر موجه نيست. همچنين نخبگان اسرائيل دريافتند كه كمكهاي اين كشور به ايران در راه اهداف بلند مدت امام خميني بويژه در زمينه صدور انقلاب به كار گرفته خواهد شد. در نتيجه براي حاكمان اسرائيل روشن شد كه حمايت از ايران و نيز پيروي از دكترين پيراموني اشتباه بوده است.

مجدداً پس از سال 1983 رهبري عراق با صدور اعلاميه هايی در خصوص مناقشه اعراب و اسرائيل كه در آن مواضع ميانه اتخاذ شد، نشان داد كه هنوز اسرائيل حمايت های اندكی از ايران به عمل مي آورد ؛ با اين وجود عليرغم اينكه ايران در اواسط دهه 1980 به عنوان محرك و حامی اصلي جنبش تندرو شيعه لبنان كه نابودی اسرائيل را دنبال می كند، بوده است، اسرائيل در ارزيابي فوري اين موفقيت ناتوان عمل كرد.

اسرائيلي ها از طرحهاي اعراب بيمناک بودند و معتقد بودند كه كشورهاي پيراموني نيز از ترس و بيم مشابهي رنج مي برند. بنابر دلايلي چند مي توان گفت كه حمايت اسرائيل از ايران به ويژه مسئله «ايران – كنترا» لطمه اندكي به روابط اسرائيل با مصر و ساير كشورهاي عربي وارد كرده است.

عدنان قاشق چي :

دلال معروف اسلحه در اظهارت خود تصريح كرد كه دولت ها و شخصيت های عرب، خود با ايران داد و ستد داشته اند و يا از معاملات «قاشق چي» مطلع بوده اند. حقيقت اين است مادامي كه چنين روابطي بين تجار اسرائيلي و عربستاني وجود دارد، اين روابط نشانگر آن است كه بين اعراب و اسرائيل در زودبندهايش در سطح خاورميانه احساس حسادت نمي كنند و اين چيزي است كه كشورهای طرفدار غرب منطقه، نمي توانند آن را انكار كنند. مطابق آنچه تاكنون به دست آمده، علاوه بر آن كه اسرائيل به ايران اسلحه مي فروخته است سياست گذاران آن در صدد بوده اند تا ميانه روی را در عراق تشويق كرده و حتي بين عراق و اسرائيل در سال 1985 نسبت به احداث يك خط لوله از عراق به بندر عقبه اردن، در نزديكي مرز اسرائيل، انتقاد كردند. شيمون پرز در اين رابطه اظهار داشت: « اين مسئله به وسيله وزراء مربوطه (از جمله «شامير» و «رابين») مورد بررسي قرار گرفت و همه آنها موافقت كردند كه با اين طرح مخالفت كنند… اما من و برخي از دستيارانم از اين مسئله مي ترسيديم كه ايران بر عراق پيروز شود… و بدين ترتيب از اين طرح حمايت بعمل آورديم».

در سال 1984 و 1985 اسحاق شامير نخست وزير اسرائيل سعي نمود تا مقامات آمريكایی را تشويق نمايد تا به عراق پيشنهاد بازگشايي خط كركوك به حيفا كه از مدتها پيش خراب شده بود را بدهند تا بدين وسيله از مشكل صدور نفت عراق كاسته شود.

ادامه نوشته

فعالیت روزنامه های داخلی در طول جنگ و موفقیت آنان در انعکاس اخبار

          فعالیت روزنامه های داخلی در طول جنگ و موفقیت آنان در انعکاس اخبار  

 تنوع و تعدد مطبوعات در سال‌هاي جنگ مثل امروز نبود و در آن زمان، عمده روزنامه‌هاي فعال كشور، روزنامه‌هاي كيهان، اطلاعات و جمهوري اسلامي بود. بعداً روزنامه‌هاي ديگري همچون رسالت، ابرار و ... منتشر شد. (روزنامه ميزان متعلق به نهضت آزادي و روزنامه انقلاب اسلامي وابسته به بني‌صدر هم منتشر مي‌شد كه تحت تأثير تحولات سياسي، اجتماعي آن زمان كشور، توقيف و تعطيل شدند، زيرا بناي معارضه با نظام را داشتند.)

 لذا روزنامه‌های موجود در آن زمان، برحسب مسئوليتي كه داشتند به انعكاس وقايع و رخدادهای جنگ مي پرداختند. البته يك دستورالعمل كلي مثل ساير كشورها، در كشور وجود داشت كه در زمان جنگ، روزنامه‌ها بايستي اخبار مربوط به جنگ را از يك كانال مشخصي بگيرند و منعكس نمايند. در دوران جنگ، ستاد تبليغات جبهه و جنگ، زير نظر شوراي عالي دفاع در اين زمينه فعاليت مي‌كرد. اين ستاد اخبار مربوط به جبهه‌هاي جنگ و وقايع مربوط به آن را به روزنامه‌ها منعكس مي‌كرد، روزنامه‌ها نيز آن اخبار را منتشر مي‌كردند. در كنار اين مسئله، ممكن بود هر روزنامه‌اي خبرنگار اعزامي خودش را نيز به جبهه‌ها بفرستد و آنها خاطرات رزمندگان را بگيرند و يا وقايع جنگ را منعكس كنند كه آن هم با توجه به ويژگي‌هاي هر روزنامه منتشر مي‌شد.

در زمينه انعكاس اخبار جنگ در روزنامه‌هاي آن دوران، آقاي محمدباقر نيكخواه كه در دوران جنگ معاونت تبليغات جبهه و جنگ را برعهده داشت، مي گويد:

با اينكه در كشور تبليغات اصلي به ظاهر متوجه جبهه و جنگ بود، ولي در واقع محورهاي اصلي و محتوايي متوجه امور ديگري بود كه مورد اعتراض فرماندهان، مسئولان جنگ و رزمندگان قرار مي‌گرفت و بعضي اوقات نيز اخباري منعكس مي‌شد كه برخلاف جريان متناسب با تبليغات جنگ بود و لذا مورد عتاب قرار مي‌گرفتند.

منبع :

برگرفته از کتاب جنگ ایران و عراق، پرسش‌ها و پاسخ‌ها، فرهاد درویشی، مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ